گزارش نشست فيلم «آل»؛معلم: «آل» فيلمي متكي به ژانر است+عکسهای بازیگران و عوامل فیلم آل

جشنواره فیلم فجر  88/  نشست رسانه‌اي فيلم سينمايي «آل» پس از آنكه نشست‌هاي متعددي در طي برگزاري جشنواره در سينماي رسانه‌ها لغو شده بود باحضور عوامل اين فيلم و به احترام اهالي مطبوعات در برج ميلاد برگزار شد.
بر اساس اين گزارش، بهرام بهراميان كارگردان «آل» در ابتدا با تشريح چگونگي شكل‌گيري داستان اين فيلم، اظهار داشت: اين فيلمنامه حدود 16 تا 17 بار بازنويسي شد. چندين بار توسط «بهرام عظيمي» فيلمنامه‌نويس كار و چند بار توسط خودم. چند بار توسط «علي معلم» و در نهايت توسط «امير پوريا» بازنويسي نهايي شد.
وي ادامه داد: «آل» فيلم بسيار سختي بود كه بعد از اتمام فيلمنامه عوامل كار انتخاب شدند و همه عوامل با جان و دل كار كردند و در نهايت محصولي كه ديده شد حاصل يك كار جمعي است كه خوي فيلم را مرهون «علي معلم» مي‌دانم. تهيه كننده خوبي كه در تمام مدت كار من را تحمل كرد و در نهايت گروه نويسندگاني كه بارها و بارها متن را از ابتدا بازنويسي كردند و بازيگران كار با وجود آن كه فيلم بسيار سختي بود و در شرايط بسيار سخت آن هم در كشور غريب ساخته شد با جان ودل در خدمت كار بودند و از همه عوامل تشكر مي‌كنم.

در ادامه اين نشست، «علي معلم» تهيه كننده فيلم سينمايي «آل» در خصوص چگونگي توليد اين اثر گفت: سينما يك كار گروهي است كه هيچ وقت نمي‌تواند بگويد خودش نقطه اول و آخر يك فيلم است و مي‌خواهم همه دوستان را دعوت كنم به اين كه توجه كنند كه سينما يك كار گروهي است و «آل» نيز تلاش كرد از همه امكانات بهره ببرد.
معلم در ادامه با تقسيم‌بندي فيلم‌هاي سينماي ايراني به سه دسته متفاوت اظهار داشت: اصولا سه نوع در سينماي ايران وجود دارد. دسته اول فيلم‌هايي حرف‌هاي مهم هستند و بيشترين توجه را در ميان مطبوعات و رسانه‌ها همين حرف‌ها جلب مي‌كند. دسته دوم متعلق به سينمايي است كه جريان توليد بر آن حاكم است و معمولا پايين‌ترين سطح از مخاطب را در نظر مي‌گيرند و دسته سوم سينماي بدنه و يا جريان اصلي است كه متأسفانه در اين سال‌هاي اخير بسيار تضعيف شده است كه از دلايل آن، برخوردهاي مسئولان و مطبوعات است. اين فيلم‌ها قابليت ديده و شنيده شدن در سالن سينما را دارد.

وي اظهار داشت: فكر مي‌كنم «آل» فيلمي متعلق به سينماي بدنه است كه داستان در آن آنقدر كه تصوير و صدا اهميت دارد، داراي اهميت نيست و در واقع اين فيلم متكي به جمله‌هايي نيست كه به قول دوستان به اين و ‌آن بزند و بيشتر، فيلمي مبتني به ژانر سينما است و در آن، سعي شده تا در قالب يك تريلر ترسناك، حرف‌هاي جديدي عنوان شود.
معلم در ادامه افزود: اين فيلم مطمئنا كار دشواري به لحاظ تصويرپردازي براي كارگردان بود و فكر مي‌كنم تجربه‌اي بود كه تاكنون سينماي ايران آن را تجربه نكرده بود كه يك گروه 47 نفره دو ماه در يك كشور غريب سپري كنند. در نهايت «آل» كاري جمعي بود و اميدوارم حاصل دسترنج همه دوستان در آن ديده شده باشد.
«مصطفي زماني» بازيگر نقش اول اين فيلم نيز در ادامه اين نشست، اظهار داشت: «آل» اولين تجربه من در سينما بعد از مجموعه يوسف پيامبر(ص) بود و با كارگرداني بهرام بهراميان، توانستم لحظاتي را كه در فيلم ديده شد، صحنه به صحنه جلو ببرم.
«آنا نعمتي» يكي ديگر از بازيگران اين فيلم بود كه در ادامه بيان داشت: خيلي خوشحالم كه توانستم موقعيت بازي در يك فيلم متفاوت و با كارگرداني متفاوت را داشته باشم.
نعمتي افزود: در حال حاضر، بعد از ديدن فيلم، هيجان ديدن «آل» برايم آنقدر زياد است كه اگر بخواهم برگردم به عقب، تنها مي‌توانم بگويم تفاوت شخصيت الهه برايم جذاب بود و از ايفاي چنين نقشي، خيلي خوشحال هستم.
«همايون ارشادي» ديگر بازيگر «آل» كه در نشست اين فيلم حضور داشت، گفت: ما مشكلات زيادي را در طول كار داشتيم. من به دليل اين كه سواد سينمايي‌‌ام بالا نيست، خيلي راجع به فيلم حرف نمي‌زنم اما تنها مي‌توانم بگويم كه «آل» تجربه‌اي جديد در سينماي ايران است.
«بهرام عظيمي» نويسنده فيلمنامه «آل» نيز در ادامه اين نشست، بيان داشت: زماني كه اين فيلم را مي‌ديدم، باورم نمي‌شد بر اساس قصه‌اي كه از 20 سال پيش در ذهنم وجود داشت، داستاني بنويسم كه فيلمي از روي آن ساخته شود.

وي ادامه داد: من از همان دوران كودكي، ميان دوستانم به دو مورد مشهور بودم، ترسو بودن و دلقك بودن!‌ كه از وجه دلقكي و طنازي خودم براي ساخت فيلم‌هاي انيميشن و خنداندن مردم استفاده كردم و سعي كردم با استفاده از جبر فرهنگ مردم آنها را بخندانم و در «آل» نيز سعي كردم با استفاده از همين جبر، مردم را بترسانم.
عظيمي خاطرنشان كرد: سال‌ها پيش با ديدن فيلم سينمايي «شب بيست و نهم» تحت تأثير قرار گرفتم. «آل» يك قصه كوتاه بيست دقيقه‌اي بود كه آن را سه سال پيش نوشتم كه در ابتدا قصد داشتم آن را به صورت انيميشن و سه‌بعدي كار كنم كه به همين منظور به «علي معلم» مراجعه كردم، اما ايشان بعد از يك هفته تماس گرفتند و به من پيشنهاد دادند كه فيلمنامه‌اي بلند بر اساس اين قصه نوشته شود.
فيلمنامه نويس «آل» در ادامه تصريح كرد: براي ما بسيار سخت بود كه بگوييم بخواهيم «آل» واقعا وجود دارد. البته قرار نبود فيلم در ارمنستان ساخته شود اما بعدها ديديم كه غم غربت مي‌تواند به فيلم كمك كند تا داستان واقعي‌تر و ملموس‌تر جلوه كند به هر حال از ديدن فيلم خيلي خوشحال شدم و از ديدن آن لذت بردم.
در ادامه اين نشست، «رضا حاجي‌درويش» طراح صحنه و لباس «آل» نيز گفت: فكر مي‌كنم «آل» كار خوبي شده است و البته در مورد طراحي صحنه و لباس كار من نبايد راضي باشم و ديگران بايد قضاوت كنند اما فكر مي‌كنم طراحي صحنه و لباس يك فيلم مي‌تواند بر روي كليات يك اثر تاثير بگذارد و من هم تلاش خودم را در اين زمينه انجام دادم.

 در ادامه اين نشست، «هنگامه حميدزاده» يكي ديگر از بازيگران «آل»‌در خصوص حضور خود در اين فيلم گفت: من تنها يك تشكر ويژه دارم از تك‌تك اعضاي گروه، چرا كه اين پروژه را با زحمت زيادي ساختيم.
سپس «فرخ فدايي» صدابردار فيلم «آل» نيز اظهار داشت: وقتي تيمي وارد يك كشور خارجي مي‌شود، همه عوامل آن يك تيم واحد هستند و در شرايط خارج از كشور، همه عوامل دست به دست هم دادند و اين فيلم را ساختند. من اميدوارم مخاطب ايراني با ديدن اين فيلم از شنيدن عنصر صدا در سينما بتواند لذت ببرد.
«امير پوريا» منتقد سينما كه فيلمنامه «آل» را بازنويسي نهايي كرده است نيز در ادامه اين نشست، اظهار داشت: به لحاظ قومي و ملي ما ايرانيان يك ضرب‌المثلي داريم كه ترس برادر مرگ است و بنابراين، به طور طبيعي كار بسيار ريسك‌پذيري است كه بخواهيم براي تماشاگران ايراني يك فيلم ترسناك بسازيم.
پوريا در ادامه افزود: سينماي ترس به شدت قائل به تماشاي ترس در سالن سينما است اما ترس در سينماي ايران در سالهاي بعد از انقلاب بسيار محدود بوده است و اساسا ما ايراني‌ها عادت به ديدن فيلم دسته‌جمعي ترسناك در سالن سينما نداريم.
اين منتقد سينمايي ادامه داد: اساسا فيلم‌هاي ترسناك خيلي مورد پسند منتقدها نيست و خود ما نيز غير از دو يكي دو فيلم پولانسكي فيلم‌هاي ترسناك را در بين فيلم‌هاي محبوب خود قرار نمي‌دهيم، اما اين فيلم از نظر جنس فيلم و جنس دكوپاژ از آن دست فيلم‌هايي است كه همه تا مرحله آخر كار مي‌دانستند كه بايد كار خود را با ادراك انجام دهند و در نهايت، اين خود كارگردان است كه مي‌داند چه چيزي را مي‌خواهد بسازد. يعني اين ذهنيت، از ابتدا تا انتهاي فيلم در ذهن كارگردان وجود داشت و فكر مي‌كنم توجه به اين بافت تكنيكي فيلم، موردي است كه حتي براي من به عنوان يك منتقد اهميت دارد و حتي در يك جاهايي از اين فيلم، دكوپاژ و كارگرداني بهراميان من را متعجب كرد.

در ادامه اين نشست بهرام بهراميان در خصوص انتخاب كشور ارمنستان براي ساخت اين فيلم گفت: كشور ايران در گذشته كشوري وسيع و پهناور بود كه كشورهاي همسايه ما شامل قلمرو آن مي‌شدند، بنابراين به لحاظ فرهنگي اشتراكات بسيار زيادي با هم داريم كه يكي از دلايل انتخاب ارمنستان، اعتقاد مشترك به وجود «آل» در ميان دو كشور بود و دليل دوم اين بود كه ما يك جايي را نياز داشتيم كه معماري آن كاملا متفاوت باشد و تغيير اتمسفر فضا در فيلم ملموس باشد كه به همين دليل، ما كشور ارمنستان را براي فيلمبرداري انتخاب كرديم.

«علي معلم» نيز در خصوص انتخاب كشور ارمنستان به عنوان لوكيشن اين فيلم، گفت: لوكيشن در اين فيلم يكي از بازيگران كار است و لازم بود تا فضاهاي متفاوتي در كار وجود داشته باشد و فكر مي‌كنم با نمايش فيلم، مي‌شود اين را پذيرفت كه بخشي از داستان‌پردازي ما از لوكيشن تأثير پذيرفته است.
نشست فيلم سينمايي «آل» يكي از شلوغ‌ترين نشست‌هاي رسانه‌اي جشنواره بود كه در آن، 10 تن از عوامل فيلم حضور داشتند و «علي معلم» دليل چنين حضور پر تعدادي را، صرفا احترام به اهالي رسانه عنوان كرد.
بر اساس اين گزارش، در بخشي از اين نشست «علي معلم» در واكنش به تذكرات در خصوص پايان وقت نشست اين فيلم، گفت: به احترام دوستان مطبوعاتي به اين محل آمديم و سعي نكرديم برخلاف ساير دوستان، قيافه‌اي اپوزيسيون به خود بگيريم. احترام اهالي مطبوعات به اعتقاد من بيشتر از آن است كه دوستان پاي خود را كج كنند و به نشست‌هاي مطبوعاتي نيايند. ما به جشنواره احترام گذاشتيم و انتظار داريم جشنواره نيز احترام ما را نگه دارد و فيلم بعدي مي‌تواند منتظر اهالي رسانه بماند.

* در حاشيه:
در هنگام برگزاري نشست خبري «آل»، نمايش فيلم سينمايي «پرسه در مه» آغاز شده بود و بسياري از خبرنگاران و روزنامه‌نگاراني كه در سالن نشست مطبوعاتي حضور داشتند نتوانستند فيلم سينمايي «پرسه در مه» را تماشا كنند.
 يكي ديگر از حواشي نمايش امروز فيلم سينمايي «آل» در سالن مطبوعات، اعتراض شديد علي معلم نسبت به پخش زودهنگام اين فيلم بود در حالي كه هنوز بسياري از مخاطبان سر جاي خود ننشسته‌ بودند.
اعتراض بسيار شديد معلم، موجب شد تا پخش فيلم متوقف شود و پس از چند دقيقه، «آل» از ابتدا به نمايش درآيد.